Kompetencje przyszłości
„Dzieci są biologicznie uwarunkowane do tego, by uczyć się poprzez zabawę i eksplorację. Nie musimy ich edukować, musimy zapewnić warunki, które pozwolą im się kształcić. Zabieramy im te umiejętności, gdy umieszczamy je w szkole.” – Peter Gray, “Wolne Dzieci”
Umiejętność samokształcenia to jedna z najważniejszych tzw. kompetencji przyszłości – temat, o którym dorośli lubią rozprawiać, choć dla dzieci z tych wzniosłych dyskusji niewiele wynika. Samosterowność, krytyczne myślenie, kreatywność, komunikacja i współpraca – wszystkie te umiejętności, które składają się na kluczowe kompetencje przyszłości, niestety nie są wspierane w szkołach. Wręcz przeciwnie.
Zamiast samosterowności i wewnętrznej motywacji mamy kontrolę i zewnętrzne sterowanie za pomocą „kija i marchewki”.
Zamiast krytycznego myślenia – zakuwanie, przyjmowanie za pewnik wszystkiego, co mówią nauczyciele i podręczniki, bezrefleksyjne przyswajanie informacji oraz jedynie słuszne odpowiedzi i schematy.
Zamiast kreatywności – odtwarzanie, kopiowanie i powtarzanie.
Zamiast komunikacji i współpracy – przymusowa rywalizacja, porównywanie do innych, oceny, kary i nagrody, które zamiast integrować, pogłębiają podziały.
W takich warunkach dzieci nie mają możliwości rozwijania umiejętności kluczowych dla ich przyszłości.
O kompetencjach przyszłości oraz o tym w jaki sposób je wspierać u dzieci piszę w mojej książce „UNSCHOOLING dla Początkujących. Jak towarzyszyć dzieciom, aby były sprawcze i uczyły się z entuzjazmem” – książkę znajdziesz tutaj.
